Hörmətli Cənab Xameneyi!     Ömrün elə yaşı gəlir ki, insan özündən vəzifəcə yuxarıdakıların, ona hökm edənin heç birini görmür, başının üstündə tac-taxtlar, prezident mövqeləri olsa da, nə hökmdar qəzəbinin, nə cəllad qılıncının heç bir mənası qalmır, dünyanın bir-birindən o qədər də çox fərqlənməyən varıyla yoxunun, ağalıqla qulluğun fövqündə olan Böyük Yaradanla üz-üzə olduğunu görür, ona qovuşmağa hazırlaşır.     Bir dəfə gənc jurnalistlə...

Daha çox oxumaq üçün daxil olun və ya abunə olun

Rəy yaz

Analitika

Bizi sosial şəbəkələrdə izləyin

Gündəmdə