“Turanın məktəbindən keçənlər”

1988-ci ilin sonlarında “Molodyoj Azerbaydjana” qəzetinin redaksiyasına yaraşıqlı idmancı cüssəli bir nəfər gəldi. Qəzetin redaktoru Nəcəf Nəcəfov olduqca tələbkar və demokratik adam idi. Gələnin materiallarına baxandan sonra  ona  müəllif kimi əməkdaşlıq etməyi təklif etdi.

Turan agentliyi fəaliyyətini dayandırdı. Yaxud dayandırmağa məcbur oldu. Açığı, əslində indi bunun hansının baş verdiyini dartışmağın və qəti müəyyən etməyin elə bir fərqi yoxdur. Doğrudur, birinci könüllülüyü, ikinci isə məcburiliyi bildirir, amma yenə də.

Bütün agentliklərin, idarə və müəssisələrin adlarını dırnaq içində yazdığım halda, bir tək Turan-ı heç vaxt dırnaqda yazmadım. Yazılarda Turan-ı dırnaq içində gördüyümdə dırnaqdan çıxardım.

“Turan”-dan işdən çıxanda bu şəkli oğurladım… İşdən çıxdım, amma “Turan”ı qəlbimdən çıxara bilmədim. Bunu çoxu anlamaz, bəziləri anlayar ancaq. “Turan” mənim üçün özün olmaq demək idi.. “Turan” mənim üçün təmiz, vicdanlı və çox maraqlı insanlar deməkdir. Məktəbdir, yuvadır, ailədir mənim üçün “Turan”. Tək sarsılmaz qaya kimi dayandın, qorxmadın, əyilmədin və indi ən düzgün tarix kimi qalacaqsan. Hər ana, hər dəqiqəyə görə minnətdaram sənə. Sevinci ilə, kədəri ilə hər zaman ürəyimdəsən. Şeflərim isə elə şef kimi qalacaqlar) Sizi sevirəm və bu sevgi tükənməzdir.