Vəzirov Əbdürrəhman Xəlil oğlunu ilk dəfə 1954-cü ildə kifayət qədər çox iştirakçısı olan hansısa gənclər tədbirində görmüşdüm. Həmin vaxt mən on beş yaşında, çox da fəal olmayan komsomolçu idim, bizim  siyasi sistem haqqında kifayət qədər çox şey bilirdim və tribunalardan səslənən nitqlərə daxili şübhə ilə yanaşırdım. Amma alovlu nitqinin intonasiyasındakı səmimiliyi bizim komsomol başçımızın çıxışı məndə ikrah hissi oyatmadı.İllər keçdi və mən...

Daha çox oxumaq üçün daxil olun və ya abunə olun

Rəy yaz

Söz istəyirəm

Bizi sosial şəbəkələrdə izləyin

Gündəmdə