Ona öz həyat əhvalatlarımı danışıram. Bir az da bəzəyirəm. Bu, bacardığım işlərdəndi. Biz bir yerdə gülürük, bəzən uğunub gedirik. Amma o əhvalatların çoxu baş verəndə heç də gülməli deyildi. Ağlamalısı da olmuşdu… qorxulusu… hətta utandırıcısı da. Görünür, zaman da mənim əhvalatlarıma öz bildiyi kimi bəzəyir.O, yaxşı dinləyicidi. Elə cani-dildən dinləyir ki, danışdıqca həvəslənirəm. Bəzən bir şeyi iki dəfə danışıram ona. Deyirəm, bilirəm e, bunu...

Daha çox oxumaq üçün daxil olun və ya abunə olun

Rəy yaz

Söz istəyirəm

Bizi sosial şəbəkələrdə izləyin

Gündəmdə